De lange documentaire "The other side of everything" is een film van een dochter over haar moeder. En wat voor een moeder!Het is ook het verhaal van de geschiedenis van Servië in de 20ste eeuw, een geschiedenis waar ik me bij betrokken had kunnen voelen. Als ik me bewuster was geweest van de buitenwereld. Als ik meer belangstelling zou hebben gehad voor politiek.
Toen de burgeroorlog in Joegoslavië woedde was ik aanvankelijk beroerd van wat daar gebeurde. Ik kon me maar niet voorstellen dat Europa dit liet gebeuren zonder ingrijpen. Ik zag de vluchtelingen in het AZC. Medelijden en bewondering.
Maar toen het duurde en duurde, werd ik onverschillig. Ik moest lachen om een uitspraak van Jules Deelder die over Joegoslavië in oorlog zei: "Bouw er maar een muur omheen, gooi er af en toe wat brood overheen en wacht tot het stil is."
Bozig was ik ook. Tito was geen fijnzinnig heerschap geweest, maar klaarblijkelijk hadden 'ze' daar zo iemand nodig en als 'ze' niet dictatoriaal onder de duim werden gehouden slachtten ze elkaar af.
En dan deze film over Servische mensen, Serven nota bene, toch wel de kwalijkste partij leek me zo.
Ik had, tot ik de documentaire zag ,geen idee dat lang niet alle Serven Milosovic-aanhangers waren; dat er grote protestdemonstraties hebben plaatsgevonden.
Een van de leiders daarvan was mevrouw Turajlic, de moeder van Mila Turajlic die deze film heeft gemaakt.
Srbijanka Turajlic, een vrouw van mijn leeftijd maar vergeleken met haar stelt mijn leventje totaal niets voor.
Ik ben zo veel wijzer geworden door deze film, maar ook zo beschaamd.
In het kader van mijn 'reeks' over culturele uitjes is het niet de bedoeling de recensent te gaan uithangen, zo ik dat al zou kúnnen. Ik hoop alleen dat het duidelijk is hoeveel deze film mij heeft gedaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten