Dit is voorlopig mijn laatste 'Fenna'; ik zeg 'voorlopig' omdat ik, mocht ik
meer gegevens over haar en haar boeken verkrijgen, die zeker op deze plaats wil
doorgeven.
Dit is waarschijnlijk wel het laatste citaat, dat ik opneem. Het lijkt erop dat Feenstra er al heel vroeg bij was om de geest van de
nieuwe tijd aan te voelen, de tijd van het individualisme . Het ‘ik-tijdperk ‘
zou pas enkele decennia later dóórbreken, maar Fenna neemt er volgens mij hier
al een voorschot op:
“Kees heeft eens gezegd, dat de strijd
van deze naoorlogse periode eigenlijk is het gevecht van ieder mens
afzonderlijk voor volledige individuele vrijheid; ik begrijp dat nu pas geheel:
de strijd om jezelf te zijn, je eigen geestesgesteldheid volkomen te doordringen,
je eigen veroverde geloof tot je grondslag te maken, je eigen taak naar je
eigen verantwoorde overtuiging te aanvaarden en te volvoeren . Daarvoor is een
tijd van volslagen eenzaamheid nodig en gisteren pas heb ik dat goed en
volledig doorgrond.”

Piet, hartelijk dank voor je blog over Fenna Feenstra. Als een kind van de jaren vijftig kende ik alleen maar helden verhalen over de oorlog; iedereen had met de ondergrondse samengewerkt. Zo werd (en wordt) oorlog geromantiseerd. De echte verhalen waren taboe. Pas veel later las ik over de Japanse kampen enz. Fennas boeken staan nu op mijn leeslijstje. htk
BeantwoordenVerwijderen