Fenna (6)

Zeker na het zien van de bidprentjes via de site  kwam de gedachte bij me op dat , zoals Netty van Os-van den Heuvel, ooggetuige, zei" sommige dingen nu eenmaal niet te vertellen zijn" en er valt niet anders te doen dan maar door te gaan.

Ook de figuren uit TihV moeten flink aanpakken want er zijn een aantal materiële dingen nodig om door te kunnen gaan met leven: eten, kleding, huisvesting, een baan.
En dat alles was knap beperkt voorradig in Nederland anno 1946. Zelden heb ik, ook niet uit de verhalen van mensen die die tijd hebben meegemaakt, de na-oorlogse huis-tuin- en keukenperikelen zo goed en duidelijk beschreven gezien als in het boek van Fenna Feenstra.
En met de nodige humor en ironische, soms rechtuit sarcastische observaties. Want Nederland was vernield en er was gebrek aan bijna alles, maar de stijve ambtelijkheid en truttige burgerlijkheid van de geknepen vooroorlogse tijd, dáár was niet bepaald gebrek aan.

Fenna F. foetert er, via Marijke, flink op los. Die gaat naar de afdeling huisvesting ten gemeentehuize om een verhuizing te melden. Na een al onvriendelijk begin met een op blaftoon sprekende jonge ambtenaar ontspint zich dit gesprek:
'Juist". Hij keek op van zijn aantekeningen. Mevrouw Hellema, geboren Van der Woud. Weduwe zeker?" Marijke knikte. "Ja, want u bent bij uw schoonmoeder in huis, dat doen gescheiden vrouwen niet." Hij liet het effect van zoveel mensenkennis even goed tot zijn recht komen. Juist  uit Indië en nu dadelijk ruzie met schoonmama, nietwaar? Ja, dat kennen we." Marijke kneep haar lippen stijf opeen.
[...] "En nu gáát u dus uw kamer, die u niet groot genoeg vindt, verruilen voor een mooi vertrek in  het vrijwel lege huis van mevrouw Eriks die daarmee de verplichte inwoning slim denkt te ontduiken."

Een alleenstaande had in die tijd  niets in de melk te brokkelen met betrekking op het recht op een woning, niet eens op een kamer met kookgelegenheid. Dan moest je in pension gaan, maar dat kon niet iedereen betalen."U is vrouw alleen, u hebt een prima onderdak bij uw schoonmoeder gevonden direct bij uw aankomst uit de tropen, u hebt geen werkkring en leeft op staatskosten" - bij die woorden hief Marijke haar hoofd met een ruk omhoog, maar ze wist zich te bedwingen - "u hebt dus meer dan u toekomt. Of u ruzie met uw schoonmoeder wilt maken, gaat ons niet aan. U kunt bij haar blijven, of de gemeente verlaten, dat moet u zelf weten. Als u het probeert bij mevrouw Eriks in te trekken, wordt u door de politie weggehaald en buiten de gemeente gebracht."
 (wordt vervolgd)

illustratie