In december 2009 las ik het boek "Hasselby" van Johan Harstad. Ik was er erg enthousiast over en sedert die tijd is synchroniciteit een term die ik nogal eens (meestal in gedachten, hoor) gebruik.
En jawel hoor, net na het plaatsen van mijn stukje over de mensjes in de radio en Tiroka's reactie erop, pak ik een van de poëziekaarten die door de bibliotheken aan leners werden meegegeven ter gelegenheid van De dag van de Poëzie. Het was uit de vele net deze kaart:
Als hij nog leefde had ik in Hugo Claus dus vast een medestander gehad.
Synchronisiteit, een mooi woord en een beetje een mysterieus iets. Zoals dat je nu precies dat gedicht dan ziet. Toevallig?
BeantwoordenVerwijderenHet is een mooi gedicht, sluit helemaal aan bij je blogstuk inderdaad.
En: Toevallig heb ik het boek Hasselby ook gelezen een paar jaar geleden, een aanrader inderdaad! Ik ga ook eens een ander boek van hem lezen binnenkort.
Nou, ik sta paf! Dat jij nou net dat boek ook gelezen hebt! Wow, dat is toch ongelooflijk? Ik krijg er een kleur van.
BeantwoordenVerwijderen