Alleen in bed valt er niet veel te lachen, zeker niet als je wordt voorgelezen uit Couperus' "De Stille Kracht" http://librivox.nl/ want daar wordt geen vrolijk beeld van de mens en de maatschappij getoond, een overigens maar al te herkenbaar beeld.
Toch heb ik hardop gelachen toen de hieronder weergegeven passage had geklonken. Ter inleiding het volgende:
Een van de meest sympathieke en krachtige personages uit het boek, Eva Eldersma, moet, na een jarenlang verblijf in een kleine Javaanse kustplaats, terug naar Europa. Voorafgaand aan de bootreis moet zij enkele weken in de hoofdstad Batavia doorbrengen. Ze vindt het daar in allerlei opzichten vreselijk.
O ja, het boek werd gepubliceerd in 1900.
En nu het fragment:
Men zag elkaâr alleen op de receptie's, en verder
besprak men elkaâr door de telefoon. Het misbruik van de telefoon voor
huiselijk gebruik doodde alle gezelligheid tusschen kennissen. Men zag elkaâr
niet meer, men hoefde zich niet meer te kleeden en het rijtuig - de wagen - te
laten inspannen, want men cauzeerde door de telefoon, in sarong en kabaai, in
nachtbroek en kabaai, en zonder zich bijna te bewegen. De telefoon was vlak bij
de hand en door de achtergalerij tjingelde telkens het belletje. Men belde elkaâr
op om niets, alleen om het pleizier te bellen. De jonge mevrouw De Harteman had
een intieme vriendin, die zij nooit zag en iederen dag, gedurende een half uur
lang, besprak door de telefoon. Zij ging er bij zitten, zoo vermoeide het haar
niet. En zij lachte en schertste met haar vriendin, zonder zich behoeven te
kleeden en zonder zich te bewegen. Zoo deed zij met andere kennissen ook: zij
maakte hare visite's door de telefoon. Zij bestelde hare boodschappen door de
telefoon. Eva, in Laboewangi niet gewend aan dat eeuwig getjingel en
telefoongebel, dat alle conversatie doodde, dat in de achtergalerij - luid op -
de helft van een gesprek - het antwoord onhoorbaar voor wie er verder zaten -
klinken liet, als een onophoudelijk eenzijdig gerammel, werd er zenuwachtig om
en ging naar hare kamer.
Och (die) Eva toch...
BeantwoordenVerwijderenEva redde het wel. Maar vind je het niet curieus? 1900! En zo 2013. Ook al heet telefoon nu óók smartphone, sms en mail. Er is trouwens nog veel meer in de werken van Couperus wat me verbaast, ontroert, troost. Had ik, eerlijk is eerlijk, absoluut niet verwacht. Je kunt het een voordeel van her-lezen noemen, maar tegelijkertijd maakt het moedeloos, want waarom al die nieuwe boeken lezen? Als Shakepeare en Tsjechow het allemaal al gezegd hebben?
BeantwoordenVerwijderen