Aangespoord door de 23Dingen-cursus schreef ik me op 9 december 2009 in bij Library Thing. Ik was in het begin nog wat stoethaspelig en ook wat katuitdeboomkijkerig. Zie maar:
Maar al snel werd mijn boekenschriftje (ik begon in 1989 de door mij gelezen boeken met een titelbeschrijving en een korte impressie te noteren in A5notitieboekjes met een dikke kaft) ingeruild voor een digitale versie, met als grootste voordeel een volledige en correcte titelbeschrijving én het heel gemakkelijk kunnen opzoeken van gelezen boeken. (Bij het ouwe systeem moest ik soms 4 boekjes doorploegen om een bepaalde titel terug te vinden.) |
| http://chocosweete.blogspot.co.uk/ |
Verder genoot ik van de opmerkingen van mede-lezers en ik stond versteld van de welsprekendheid en vakkundigheid van 'gewone' lezers, (waartegen mijn amateuristische opmerkingen meestal erg bleekjes afsteken.)
Ik achtte het de eerste jaren mijn plicht om ook de bladzijde 'Algemene Kennis' zo volledig mogelijk in te vullen, met citaten, eerste en laatste zinnen, en (veel werk!) het weergeven van vakrecensies.
Kinderlijk blij (stiekum) was ik met de Helper-Insignes die ik kreeg: 2 gouwe en één bronze. Ik vond het zó kinderachtig van mezelf. En toch.
Wie weet heeft het stopzetten van die digitale onderscheidingstekenen er toch een béétje aan bijgedragen dat ik al een poos geleden ben opgehouden met die Algemene Kennis-dingen....? Dat nu is een grapje; de werkelijke reden is dat ik anderen nooit vakrecensies zag aandragen en dat maakte me toch wat miesj. Klaarblijkelijk is niemand erin geinteresseerd en het is voor mezelf wel leerzaam en vaak boeiend, maar er gaat erg veel tijd inzitten. Ik zoek nog wel vakrecensies (of interviews of YouTube-fragmenten) als het om werk of auteurs gaat die me buitengewoon intrigeren, maar dat sla ik dan niet meer op in LT.
Ik kan me echter een leesleven zonder LT bijna niet meer voorstellen, dus toen van de week bleek dat ik aan mijn maximum van 200 titels voor een gratis account zat, heb ik snel als de weerlicht mijn PayPal-portemonnaie getrokken. Dat ik geen dagboek bijhoud is al erg genoeg; maar een leesdagboek is toch het minste wat ik doen kan om even stil te staan bij wat ik beleef in deze wereld. Contemplatie dus.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten