maar goed, daar ben ik dus mee begonnen. Op de foto zagen de pompoenstukjes er zo lekker uit. In werkelijkheid was de pompoen het enige ingrediënt in die schotel dat niet lekker was. De hele schotel boette aan smakelijkheid in door die laffe pompoen.Ik was zo teleurgesteld.
Nu ja, het kon toch niet zo wezen dat iedereen om me heen de pompoen bemint en ik niet? Er was nog veel pompoen over en de volgende dag, uitgeslapen, de desillusie te boven en al te graag bereid de pompoen een nieuwe kans te bieden, ging ik dit knutselen:
http://www.smulweb.nl/recepten/1147997/Hartige-pompoen-taart
Vooral het adjectief 'hartige' bepaalde mijn keuze voor dit recept .
Ik kan het iedereen aanbevelen: ik heb zelden een beter gelukte pastei uit de oven weten te toveren, alles is precies goed in dit recept en qua uiterlijk was het baksel bijna volmaakt te noemen.
Alleen: die pompoen, hé, wat een muffig smaakje, wat een onaangename textuur. Wat jammer van dat werk en de electriciteit.
---------------------------------------------------------------------------------------------------
Gelukkig weet ik dat mijn overbuurvrouw een pompoenster is, dus het is niet voor niets geweest en bovendien: het bereiden was een ontspannend en gezellig karwei.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten