De vaart der volkeren

Wat was ik toch bozig  over de invoering van de OV Chipkaart . En in feite ben ik dat nog. Maar ik ben niet meer principieel, want dat werd me te duur. (Da's natuurlijk niet zo mooi van mij.) Gisteren heb ik dus voor het eerst 'op saldo'gereisd. Met de bus.
En het bestaan werd plots avontuurlijk en spannend! Had ik wel goed mijn kaartje voor het vignet gehouden? Hoorde ik de piep nou of niet? Was ik wel legaal aan het reizen? En wat te doen als dat niet zo was?
Mijn hart klopte sneller, ik was alerter dan ik in tijden geweest was. Ik verheugde me al op het teruglezen van het door mij afgelegde traject, de namen van de halteplaatsen te zien op mijn computerscherm thuis.  Privacy? Voor geen meter natuurlijk, want wat ik kan zien, kan de busmaatschappij of godweetwie zien.
YouTube staat vol instructiefilmpjes over hoe je gratis kunt reizen en het systeem kunt foppen; een jongetje in Amsterdam Noord, 5 jaar oud, kreeg toegang tot de afvalcontainers met een gevonden OVpasje. Ik heb zin om het allemaal te gaan proberen.
Maar eerst moet ik maar eens netjes leren hoe het officieel moet en pas als dát niet meer opwindend is, ga ik me op het criminele pad begeven.