4 Golden Globes,4 sterren in bijna elke krant en op bijna elke site , sjongejonge, dat is niet mis. Je bent niet goed snik als je je deze film laat ontgaan, lijkt het.
Maar ik was er niet van ondersteboven. Ik vraag me af wat daar de reden van is. Ligt het alleen aan de film óf komt het door de verpletterende indruk van de film die ik drie dagen eerder zag?
Ik denk dat beide opties geldig zijn.
Eerst dacht ik alleen aan optie 2, maar nu ik op deze site : https://www.moviemeter.nl/film/1112920 commentaren aantrof waar ik het volkomen mee eens ben, durf ik te zeggen dat het zeker ook aan de film ligt.
Bijvoorbeeld:
Echt specifieke negatieve punten zijn er niet, behalve dan dat alles zo
degelijk en voorspelbaar is dat het gewoon wat saaiig en lui overkomt.
Ideaal Oscar-voer dit.
Of:
En ik wil mensen echt niet tegen het zere been schoppen, maar er is echt
helemaal niets aan deze film wat opvallend goed is
uitgewerkt/uitgediept. Three Billboards is gewoon weer zo'n typische
Amerikaanse productie. Keurig afgestemd op de verwachting van de
kijkers. Een zooi'tje fucks moeten het verschil maken, want dit hoor je
niet in de reguliere blockbuster. En zoals ik al zei, Three Billboards
kan je zien als een 16+ art house blockbuster. Dus gemaakt om een succes
te worden. Ja, iedereen wil natuurlijk dat zijn film een succes wordt.
Maar Three Billboards doet het geforceerd en gaat op safe en toont geen
lef, want het is 16+. Oké het enige lef is 16+. Subtiel kan het ook niet
zijn, want dan snappen die Amerikanen het niet meer. In principe dus
een succes gegarandeerd film.
Trouw heeft het over een donker en komisch drama, De Volkskrant over een western die perfect bij deze tijd past, NRC over een
gitzwarte geweldskomedie en zo kan ik nog wel even doorgaan.
En Piet? Die gaat zeker niet zover om te beamen wat Amrou Al-Kadhi zegt in The Independent (a lazy problematic film which didn't deserve an Oscar nomination in any way) maar vindt de sterrenregen sterk overdreven.
Want allemaal goed en wel: er zijn geen helden, er zijn geen pure ellendelingen, niets is zwart of wit; dat lijkt de basisgedachte achter deze film. Maar hoewel ik deze zienswijze alleen maar kan beamen, moet ik toch zeggen dat er in deze film daarmee iets fout is gegaan. Want als alles en iedereen twee kanten heeft, impliceert dat óók onduidelijkheid. En erger: onverschilligheid. Zeker als een en ander gelardeerd wordt met ha-ha humor.
Geen van de optredende figuren dééd me iets; hun lot liet me volkomen koud. En dat lag beslist niet aan de acteurs, want die zijn fantastisch. En het gegeven van de film vind ik oersterk:
Een moeder verdenkt de politie ervan te weinig moeite te doen om de verkrachter en moordenaar van haar dochter op te sporen. Ze huurt drie enorme reclameborden aan de toegangsweg van haar stadje (Ebbing) waarop ze de volgens haar lakse politie ter verantwoording roept. Een originele, maar pijnlijke aktie die een reeks nog veel pijnlijker reacties oproept.
Toch blij dat ik 'm gezien heb.
Want allemaal goed en wel: er zijn geen helden, er zijn geen pure ellendelingen, niets is zwart of wit; dat lijkt de basisgedachte achter deze film. Maar hoewel ik deze zienswijze alleen maar kan beamen, moet ik toch zeggen dat er in deze film daarmee iets fout is gegaan. Want als alles en iedereen twee kanten heeft, impliceert dat óók onduidelijkheid. En erger: onverschilligheid. Zeker als een en ander gelardeerd wordt met ha-ha humor.
Geen van de optredende figuren dééd me iets; hun lot liet me volkomen koud. En dat lag beslist niet aan de acteurs, want die zijn fantastisch. En het gegeven van de film vind ik oersterk:
Een moeder verdenkt de politie ervan te weinig moeite te doen om de verkrachter en moordenaar van haar dochter op te sporen. Ze huurt drie enorme reclameborden aan de toegangsweg van haar stadje (Ebbing) waarop ze de volgens haar lakse politie ter verantwoording roept. Een originele, maar pijnlijke aktie die een reeks nog veel pijnlijker reacties oproept.
Toch blij dat ik 'm gezien heb.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten