Stel dat ik nu 16 was en voor mijn eindexamen zat. Stel dat het onderwijs niet veranderd was, maar de communicatiemiddelen wel, dus: internet alom.
Ik zou dan op dat eindexamen moeten verschijnen met een lijst van 20 gelezen boeken zowel in het Engels als Frans en Duits.( De lijst Nederlands laat ik nu buiten beschouwing.)
Wat zou dat een makkie zijn geweest!
De hoeveelheid achtergrondinformatie die het internet nu biedt is zo onvergelijkbaar veel groter dan wat het enkele krakkemikkige uittrekselboek toen te bieden had.
En de mogelijkheden die er nu zijn om filmbewerkingen van een boek te bekijken gaan zó veel verder dan destijds. Áls er al een film was die gebaseerd was op een literair werk, hoe kreeg je die dan te zien?
In de tijd dat ik in de openbare bibliotheek werkte - die jaren toen er nog middelbare schoolleerlingen in de bibliotheek kwamen- was ik al heel snel een soort advocaat van de duivel, eentje die boektitels aanbeval die verfilmd waren. Het gros van de scholieren die ik ontmoette waren - of zeiden dat te zijn- boekenhaters, maar een film ging er misschien wél in. En als er niet al te snuggere examinatoren waren, draaiden de examinandi zich er misschien wel uit. Belangrijker nog: dan hadden ze toch kennis genomen van een mooi/interessant/ boeiend/ intrigerend/leerzaam/ verontrustend/ hoe dan ook - verrijkend Verhaal.
Dit is een lange inleiding om uiteindelijk te zeggen: als ik nu 16 was en een boekenlijst zou moeten indienen voor het examen: wat zóu mijn dvdspeler/tablet overuren draaien!
Na ongeveer 75 bladzijden in "Der Turm", van Uwe Tellkamp moest ik, alwéér, opgeven.
http://historiek.net/der-turm-toont-verstikkende-ddr-klimaat/45906/ Maar wat heb ik genoten van de film!
Ik heb laatst voor 0,50 € (!) een heel goed exemplaar gekocht van de nederlandse vertaling uit de afschrijfkast van de Wageningse bibliotheek. (845 blz). En als ik daar te hooi en te gras wat in lees, geef ik het al snel op. Wat een zwáár proza. Het is niet de duitse taal die me genekt heeft, geloof ik.
Als voorbeeld hier één zin (1 zin) :
"En op een novembermiddag stonden Christiaan en Pannekoek voor de kazerne, de wachtposten bij de doorlaatpost keken hen deels nog afgunstig na, deels hadden ze zich alweer op hun diensttaken gericht, de vlaggen langs de kazernestraat wapperden in de lusteloze wind, nog altijd het rood en zwart-rood-goud mer hamer-passer-arenkrans en het blauw van de Vrije Duitse Jeugd, de nieuwen kwamen binnen, onzeker en met gebogen hoofd, omdat ze hier, omdat ze nu, ondanks alles wat er buiten gaande was, geen vrijheid meer zouden hebben en het gehate uniform van de Nationale Volksarmee moesten dragen: Pannekoek, in een afgedragen leren kloffie, de door hemzelf van een laken genaaide reservistentdoek met de verboden zwart-rood-gouden adelaar, identiteitsplaatje, onderscheidingsteken, reservistengedenkpenning, een groene tank en de met pen geschreven namen van de kameraden tussen de Romeinse cijfers van de dienstjaren losjes om zijn schouders geknoopt, draaide zich naar Christian toe, die zich in zo'n verkleding belachelijk voelde (en wat hij zich van deze dag niet voorgesteld, sinds jaren, sinds de 99 Luftballons van Nena die traditiegetrouw boven elk regiment opstegen als de kandidaat-afzwaaier nog maar precies zoveel dagen moest dienen), anachronistisch ook (alsof er iemand was wie het nog interesseerde, alsof er iemand werkelijk op hen had gewacht, de jongemannen die vandaag uit dienst kwamen, zwaaiend met de cadeau gekregen bruine trainingspakken, als waren het trofeeën, brullend en dronken, als ze zich op de stations en kroegen stortten, maar steeds stiller naarmate ze met minder waren en ze dichter bij hun verschillende steden en dorpen, hun thuis kwamen, waar men andere zorgen had en waar men voor hun verhalen, die nu moesten zwijgen in een kern van explosief verstommen, slechts de grendel van een 'Zo, daar ben je dan' zou schuiven); Pannekoek draaide zich naar hem toe, wees met zijn duim naar zijn kornuiten, die op motorfietsen waren verschenen en af en toe het gas lieten loeien of de koppeling opkomen, zodat de machines vooruitsprongen: Pannekoek zei: 'Ajuus'."
Wat een zin! 16 jarigen van nu kunnen dit niet aan denk ik qua concentratie (en ik ook niet geef ik eerlijk toe). Ik zag soms lijsten v 16 jarigen voorbij komen in de bieb waar de ouwbolligheid vanaf droop. Ik probeerde meestal een niet al te dik boek te vinden die aansloot bij de interesses/leefwereld vd jongere. En het was helemaal handig als er ook een film of desnoods een luisterboek van was.
BeantwoordenVerwijderen