Maar in tegenstelling tot 'vroegguh' lees ik momenteel vaak 2 of 3 romans tegelijk en van elke roman lees ik vaak maar enkele bladzijden per dag.
Bovendien is er een roman die ik binnen 2 maanden al wel vier keer gelezen heb; aldoor hoofdstukken herhalend, in wisselende volgorde.
Voor mij is het een hele verandering in mijn leesgewoonten, maar er is wel een aanleiding voor. Het heeft te maken met het wennen aan een nieuwe levenssituatie, hetgeen een zekere rust met zich meebrengt, maar meer nog zoek ik de oorzaak in het gegeven dat ik in maart 2014 een cursus duitse taal ben gaan volgen. Ik wilde in hoofdzaak proberen de grammatica van het duits (weer) onder de knie te krijgen. Want, zo dacht ik, van de 3 vreemde talen waarin ik onderwezen ben (Frans, Engels en Duits) was ik het meest bedreven in het duits, wat spreken, begrijpen en lezen betrof, hoewel ik wel wist dat ik zelfs het eenvoudigste zinnetje niet foutloos kon schrijven. Alles, maar dan ook alles op het gebied van naamvallen, vorming bijvoeglijke naamwoorden, meervoudsvormen - wat niet al - was ik totaal vergeten. Nu had ik de hoop dat ik 'automatisch' en 'uit taalgevoel' toch wel aardig per ongeluk veel goed zou doen in de lessen.
NIET dus.
Ik heb steeds buitengewoon zorgvuldig mijn huiswerk gemaakt, maar bij het nakijken in de daaropvolgende les bleek onveranderlijk het meeste onjuist te zijn.
Omdat ik de cursus puur voor mijn plezier volgde, liet ik mijn humeur niet bederven en ging ik, naast de grammatica-oefeningen, bewust duitstalige romans lezen.
Nu heb ik mijn leven lang af en toe wel duitstalige romans gelezen, om het een beetje bij te houden en ik naar mijn idee moeiteloos duits las.
Hoe gék was het om te merken dat - juist nu ik me heel intensief met de duitse taal ging bezighouden- ik die duitstalige romans niet goed of zelfs helemaal niet meer begreep !
(Wordt vervolgd)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten