Ik was echt blij met mijn dagelijkse krant die me meer bracht dan ik had verwacht en ik zag me al oud worden samen met mijn Gelderse krant.
Ik nam er na een poos toch geregeld de dovrijza-NRC bij en van de buren krijg ik al sinds jaar en dag de Verdieping-bijlage van Trouw. Een heerlijk trio !
Maar helaas, 12 mei stond er in de Gelderlander een klein alarmerend bericht.
Linke soep, ik wist het meteen. Dat van die nieuwe eigenaar had ik gemist, dan was ik al eerder verontrust geweest. Al snel verschenen er her en der grote advertenties, allemaal beginnend met "Elke krant schrijft over....." en dan een wereldtopic, gevolgd door "Maar wie schrijft er over ....in uw buurt ? " zoals :
Dat de regionale kranten over vrijwel niets anders meer zouden gaan schrijven dan over inbraakgolven, sponsorlopen, gevaarlijke kruispunten, festivals, ongelukken, aanrandingen en bedrijfssluitingen bij mij om de hoek of hooguit in een straal van 50 kilometer, dát had ik niet verwacht, Maar het is precies wat er gebeurde.
Van de een op de andere dag (ver)werd een redelijke, informatieve nieuwsvoorziening tot een intens dom sufferdje. De wereld kromp ineen tot mijn stadje en wat dorpen en stadjes erom heen.
Of nee, niet helemaal: de nationale showbiz-wereld krijgt plotseling alle aandacht. Nog nooit ben ik zo goed op de hoogte geweest van de familie-perikelen van Frans Bauer, de motivaties van sollicitantes voor een verjongd K3 en het ultiem romantische en overweldigende huwelijk van een RTL-presentratrice; mijn abonnement op de Story kan met onmiddellijke ingang beëindigd worden.
De column van Thomas Verbogt mag nog dagelijks verschijnen, maar op een minder prettige plaats en het wekelijkse stukje van Jo ? Tja, op 25 juni schreef Wijnen dat het helaas zijn laatste stukje was, want er was in de vernieuwde Gelderlander geen plaats meer voor hem.
De week daarop verscheen er tóch weer een Wijnen in de krant, met het volgende naschrift van de interim-directeur:
Dit was mijn laatste stukje in deze krant’, meldde columnist Jo Wijnen vorige week op deze plaats. Die opmerking viel lezers rauw op het dak. In de mailboxen van De Gelderlander belandden veel verzoeken om het besluit te heroverwegen en plaats te creëren voor Jo Wijnen. Zo’n duidelijk signaal van de lezer dient naar mijn mening gehonoreerd te worden. Daarom heb ik Jo Wijnen verzocht om zijn werkzaamheden voor ons te hervatten. Gelukkig bleek hij daar graag toe bereid. Vandaag verschijnt de eerste column in de nieuwe reeks.
Peter Jansen, hoofdredacteur a.i.
Ach ach, de a.i. heeft over zijn hart gestreken. Maar ik had mijn abonnement al opgezegd en dat blijft zo. Met pijn in het hart over het verlies van Thomas en Jo, fatsoenlijk regionaal nieuws en heldere, beknopte artikelen over de toestand in de wereld. Soit. Shit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten