Over spotgaaien, tributen en een giftige hoorn des overvloeds (2)

Die verwijzingen (zie vorige bericht) naar 'De Klassieken'  zijn boeiend, maar ook zonder die recent tot mij gekomen informatie durf ik De Hongerspelen DE leeservaring voor mij te noemen van het afgelopen jaar.
Het woord 'durf' gebruik ik niet zomaar, want eerlijk gezegd schaam ik me ervoor dat ik zo onder de indruk ben van dit werk. Het gaat hier tenslotte 'maar' om een jongeren-roman! Het gaat hier niet om Literatuur.

Ik merk ook wel dat de meeste mensen aan wie ik hakkelend probeer uit te leggen waarom ik dit boek heel bijzonder vind, mij bevreemd aankijken.  Misschien zeggen ze buiten mijn gehoor wel tegen elkaar dat de kindsheid vroeg begint in mijn geval.
En daar schuilt een deel waarheid in: slechts heel zelden heb ik na mijn kinderjaren die intense leeservaring gehad die me nu overkwam bij de Hongerspelen. Dus: niet kunnen stoppen met lezen, niet kunnen wachten op het volgende deel, onderdompeling in die gruwelijke wereld, je verplaatsen in de held, enz. enz. Typisch de kenmerken zoals ik die vaak aantrof bij jeugdige bibliotheekklantjes die verslingerd zijn aan  bij voorbeeld 'De Grijze Jager' .

Ik koop zo goed als nooit romans, maar deel 1 van de Hongerspelen heb ik als Dwarsligger aangeschaft om altijd bij me te kunnen hebben, (voorlopig dan, mag ik hopen. Het zal toch wel overgaan?)
Natuurlijk waren deel 2 en 3 uitgeleend in de bibliotheek, ik verloor mijn geduld en bestelde ze prompt als e-boek!
Dit nu is voor mij ongewoon gedrag, net als het feit dat ik al drie dagen na de premiëre van "Catching Fire" in de bioscoop zat- een middagvoorstelling waar ik zo op het oog minstens 3 decennia ouder was dan de op één na oudste bezoeker.
[Overigens: de film zou trouwens voor mij net zo onbegrijpelijk  als' The Matrix zijn' geweest als ik het boek niet had gelezen.]

Maar -ik heb niet voor niets de leeftijd bereikt, die men ook wel 'de jaren des onderscheids' noemt en zal mijn onbeholpen  "O, zo'n mooi boek" uitroep proberen te verklaren.
En ja, er zijn ook dingen die me tegenstaan, maar die ik wel genoemd wil hebben. Want de onvoorwaardelijke aanhankelijkheid die jeugdige fans betonen aan hun favoriete boeken: dat lukt een volwassen lezer nu eenmaal niet meer. En dat is maar goed ook. (Wordt dus vervolgd.)

http://deladylibrary.wordpress.com/2012/12/06/tag-de-hongerspelen/tumblr