Ordners komt van ordenen

http://the100.ru/en/actors/bernard-sara.html

 Al maanden, nee, inmiddels jaren, was er een groeiende berg van ordners en losse papieren en papiertjes. Belangrijke papiertjes, over inkomsten en uitgaven, verzekeringen en betalingen, contracten en polissen, pensioenen en salarissen, hypotheek en waterleiding, centrale verwarming en de (voorheen) nieuwe koelkast. Veel van die papieren zaten ooit mooi, soort bij soort, in ordners. Maar zelfs de ordners deugden niet meer; die moesten ook vervangen worden want de ringen waren verroest en zagen eruit alsof ze in 1810 in de grond waren gestopt en in de 21ste eeuw opgedolven waren. (Chroom wordt aangetast bij brand.)

Menige afspraak heb ik afgezegd: "Ik kan niet! Ik moet aan de administratie!" Maar de weerzin was zo groot en de chaos zo onoverzichtelijk: ik had beter wél naar het museum kunnen gaan, beter wél naar die film, beter wél die wandeling kunnen maken. Want al wat ik deed in de tijd die ik aan administratie zou besteden was zuchtend terneer zitten en wanhopig kijken met een oogopslag die Sarah Bernhardt in haar meest tragische rol mij niet zou verbeteren. Op den duur durfde ik  alleen nog maar te gewagen van het A- woord, als het onderwerp niet vermeden kón worden.

"Zet alles in de cloud!" riep mijn digitale Libelle (ComputerIdee) maar daarvoor moet je alles eerst wel heel goed op een rijtje hebben op de grond.
Waar ik opeens de moed en de energie tevoorschijn wist te halen, geen idee, maar deze week begon ik mappen en losse papieren te bewegen. Ik wist niet hoe te beginnen, maar beweging zet vaak ook denkprocessen in gang en daar hoopte ik op.Niet tevergeefs, want ik voel me nu zo: bijna Zen.

http://thefundaynews.tumblr.com/post/40972614877/jun-kumaori