Duif is niet dood?

Ik stond dat aan te kijken en voelde me binnen 5 minuten een rijke Romein die plezier heeft in het aanschouwen van andermans ellende en wreedheid in de arena. Zoals hieronder gezegd: ik ben helemaal niet 'des duifs', maar dit getreiter was niet om aan te zien.
Daarom siste ik 'Kssjt!' en wég was de poes al. Wat een lafaard! De duif was nu wel de directe belager kwijt, maar natuurlijk nog evenzeer gehandicapt en stuurloos. Totaal onbekend met welke EHBOvaardigheid dan ook en bovendien behept met aanrakingsangst waar het bewoners uit het dierenrijk betreft, vooral de gevleugelden, restte mij slechts het bellen van de dierenambulance. (Wat een lafaard.)
De dienstdoende mevrouw vroeg me eerst de vogel te pakken (nee, dus) en daarna kreeg ik de opdracht een wasmand over de vogel te plaatsen. Zelfs dat vond ik  niet erg prettig, want de vogel die niet kon vliegen, bleek wel verrassend snel te kunnen hompelen en dook weg in het overvloedige struikgewas van mijn oerwoud"tuin". En wat vreselijk dat ik nu de plaats van de kat had ingenomen, want ik was met mijn grote witte Curver-mand natuurlijk nog veel bedreigender dan een stukken kleinere kat zonder afschrikwekkend hard plastic gereedschap.
Arme, arme duif, maar de ambulance-mevrouw had gezegd dat de meeste vogels zo'n alternatieve kooi als beschuttend ervaren, dus ik was blij toen de vogel zich had laten vangen.
De ambulance-mevrouw en heer verschenen na een uurtje, wisten de duif meteen in een goede greep aan te pakken, deden 'm in een keurig draagmandje en verdwenen ijlings via de voordeur. Volgens hen was de vogel nog buitengewoon levendig en kwiek, maar een vriendin die wat meer streetwise is dan ik , zei: "Die hebben het beest gauw de nek omgedraaid".

Tja.