Eerlijk gezegd leek mij dat dé manier, want Grahames figuren hebben nauwelijks iets dierlijks. De dvd bleek niet erg gemakkelijk te krijgen, maar de film is (bleek oók) helemaal te zien via YouTube. Bij stukjes en beetjes, maar uiteindelijk wel in zijn geheel.
Ik schrok er bijna van, want ik wist al na een paar minuten dat het zó en niet anders moest. Ook voelde ik me betrapt, omdat ik op het scherm de beelden zag die ik voor mijn geestesoog had zien opduiken bij het luisteren naar het boek.
Nou moet ik zeggen dat ik in tegenstelling tot Syl (van Syl's blog) zelden problemen heb met boekverfilmingen, maar dit was wel een héél natuurlijk aanvoelende verbeelding.
Maar Piet zou Piet niet zijn als er íets helemaal niet deugt. In dit geval is dat de weergave van Pad (Mr. Toad).
Geheel in tegenstelling met de bedoeling van de schrijver (neem ik aan) kan ik in het boek (met de illustraties van Shepard- zó mooi!) al weinig sympathie opbrengen voor Pad.
Maar in de verfilming is van enige sympathie totaal geen sprake meer: Wát een engerd, griezel, náár sujet is het en blijft het. Pad zou, ondanks al zijn tekortkomingen, een goed hart hebben! Hou toch op! Dat de aardige dieren (Das, Rat en Mol) hem steeds maar de hand boven het hoofd blijven houden, dat is hun enige vervelende karaktertrek!
Maar voor de rest deugen die drie heel erg. Het boek biedt prachtige natuurbeschrijvingen en is op een natuurlijke manier poëtisch.
Alleen: is dit een boek voor kinderen? Ik zou het niet durven aanbieden anno 2012 aan pakweg een groep 5/6. Wie heeft er ervaring mee?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten