Al vaak had ik de lof horen zingen van de in Den Bosch gevestigde Verkadefabriek, maar ik had die instelling nog nooit bezocht. Helemaal onverwacht kwam ik er zondagmiddag en het bezoek was nog leuker dan verwacht omdat er een kleine tentoonstelling was van de geweldige (vind ik) zogenaamde 'Exactitudes' van de Rotterdamse fotografen Ari Versluis en Ellie Uyttenbroek.
De foto's op ware grootte in het echt zien is toch wel het allermooist, weet ik nu.
De film die ik zag was de nederlandse documentaire 'Ouwehoeren' van Gabriëlle Provaas en Rob Schröder. Met de laatste opmerking van de Parool-redacteur Moorman ben ik het volledig eens, maar niet met de in de recensie eerder gemaakte opmerking dat er niet veel meer is wat we van de zussen Fokkens zouden willen weten.
Er wordt wel enigszins aangestipt hoe Louise en Martine 'achter de ramen' terecht zijn gekomen en het is ook wel duidelijk dat er in de jaren 50 al loverboys bestonden (al waren die de wettige echtgenoot en vader ) maar wie waren de ouders en verdere familie? Waarom kan één zus al wel met pensioen en de ander niet?
De film deugt, hoor, daar niet van, maar er zijn deugende dingen die toch triest stemmen.
Die Verkadefabriek is een aanrader (ook qua programmering); had Cinemec maar de helft van die sfeer...

Geen opmerkingen:
Een reactie posten