Op excursie in je woonplaats (3)

Martinus Vaeck. Aquarel.1684.

In mijn nieuwe stad zijn veel mensen die erg geïnteresseerd zijn in de stad. Vaak zijn dat 'inkomelingen' net als ik, maar net zo vaak gaat het om 'inboorlingen', hier geboren en getogen en nooit weggegaan. Je kunt er een cursus voor volgen:

    https://www.boschlogie.nl/boschlogie-i

Ik heb me snel ingeschreven, maar kan pas terecht in najaar 2019 (!). In je jeugd waren drie jaar een niet te bevatten eeuwigheid; nu zijn drie jaar een kleinigheid, maar wel eentje waar van de ene op de andere dag iets gebeuren kan dat elk plan torpedeert. Een heel wankel, onzeker kleinigheidje. Daarom ben ik maar wat te hooi en te gras autodidactisch aan het grabbelen geslagen.

Ik herken de interesse voor de plaats waar je geboren bent zeker als je familie daar al 'eeuwen' woont - vroeger waren mensen veel honkvaster om allerlei redenen - maar ik zie ook dat die interesse pas opbloeit  na 'zekere leeftijd'...Simpel gezegd: pas als je oud bent gaat het verleden je interesseren.  Dat is een beetje dom, of heel erg dom, maar zo gáát het meestal wel.

Het is een feit dat ik in mijn nieuwe woonplaats pas na maanden om me heen ging kijken, maar even heb ik - nog in mijn oude woonplaats- toch vooruitgekeken naar het verleden van mijn nieuwe stek.
Ik had op dat moment namelijk de zekerheid van de verhuizing , maar ik voelde me zo lauw, vlak en emotieloos, zo ónblij. Lusteloos goegulde ik het nieuwe adres en de lusteloosheid veranderde in blije opgetogenheid: ik ging wonen in een straat die al in de veertiende eeuw bestond!
Ik werd daar onverwacht vrolijk van; kreeg plotseling  echt zin in het verhuizen.

De Berewoutstraat ontleent haar naam aan Arnout Berwout, die in 1352 het recht kocht om de stadsmuur aldaar te mogen betimmeren. De adellijke familie Berwout woonde begin 14e eeuw in enkele zeer grote huizen aan de Berewoutstraat en Vughterstraat. Helemaal aan de andere kant van de Berewoutstraat stond vlakbij de stadswal de Clockgieterspoort, een gieterij waar kleine klokken werden gegoten. De Clockgieterspoort was gebouwd tegen de oostelijke zijgevel van de nabij gelegen, in 1744 aangelegde Berewoutkazerne. Dit ook wel Barbarakazerne genoemde onderkomen voor manschappen van de vestingartillerie, was in de plaats gekomen van de in 1610 opgerichte barakken op de stadswallen nabij de Berewoutstraat. Alleen aan de kant van de Berewoutstraat zijn de kenmerkende, getoogde 12-ruitsramen van de kazerne nog aanwezig.

De straatnaam komt soms verbasterd voor als Berberstraat. In akten uit 1567 en 1587 wordt de straat ook Aert Berewoutstraat genoemd. Op 7 november 1615 werd vergunning verleend aan Paul Ambrosius van Gerwen voor de oprichting van een oliemolen aan de Berewoutstraat nabij de stadswal. Begin 20e eeuw heeft de straat enkele scholen gekend: de Zustersschool, de Bijzondere Meisjesschool, de Bewaarschool. Rond 1930 was in de straat een lagere school gevestigd, de 'Berewoutschool', die te boek stond als de armenschool van de parochie St.-Cathrien.

uit: Bossche Encyclopedie
tekst: Ed Hupkens