Mijn aanname dat ik veel minder lees dan vroeger bleek al vrij snel ongegrond. Ik ben wel anders gaan lezen, meen ik. Bewuster. Dat heeft ongetwijfeld te maken met het feit dat ik nu vaak duitstalige boeken lees. Dat is lastig en dwingt me tot langzaam lezen.De deelname aan een cursus ' Literatur und Konversation' bij het Goethe Instituut verplichtte me bovendien tot het lezen van 5 voorgeschreven romans.
Het heeft me doen beseffen dat ik een grote hekel heb aan ' verplicht lezen' máár ...dat het bespreken van zo' n "rotboek" in een groep gelijkgestemden onder leiding van een ervaren literatuurdeskundige een fikse meerwaarde geeft aan de leeservaring.
Totnutoe heb ik voor de cursus vier romans gelezen: twee ervan vond en vind ik zo-zo. De andere twee waren een kwelling om te lezen. Allereerst vanwege de moeilijkheidsgraad qua taalgebruik en stijl, maar daarnaast ook door de óf qua gedrag en denkwijze onbegrijpelijke hoofdrolspelers, óf door de indringende confrontatie met de meest negatieve (maar zeker bestaande) aspecten van deze wereld.Je raadt het al: na de gedachtewisseling in de 'klas' is de kwelling van het lezen vergeten en omgezet in diepe tevredenheid, ja blijdschap zelfs, omdat mijn doorzettingsvermogen uiteindelijk is beloond met een boeiende ervaring die me meer inzicht heeft verschaft in de wereld of in mijn verhouding tot de wereld.
Soms is één opmerking van een groepslid al voldoende om mijn opvatting over een boek te doen kantelen of om iets onbegrijpelijks aanvaardbaar te maken.
Het thema van de afgelopen maanden was overigens " Neue Deutsche Literatur mit fremden Wurzeln" , met titels waar ik uit eigen beweging nooit naar zou grijpen. Het brengt me veel, maar het is ook heerlijk om straks weer eens in het wilde weg te gaan struinen in de wijde boekenwereld. Nou ja, wild en wijd...in nederlandstalige boeken dan, hè.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten