Ik was toen nog op weg naar de 40, maar niettemin werd ik vrijwel onmiddellijk een groot fan van de 4 oudere vrouwen om wie het allemaal draaide: Dorothy, de koele intellectuele lerares, haar moeder Sophia, als jong meisje vanuit Sicilië naar de VS geëmigreerd, Blanche (Devereaux) de southern belle, gek op sex en mannen en Rose (Nylund) , geboren uit Scandinavische emigranten, verreweg de liefste van het stel, maar ook every inch een dom blondje.
Al jaren zijn er afleveringen van deze serie op dvd verkrijgbaar, maar veel moeite deed ik er niet voor om ze te kopen. Ik was gewoon té bang om teleurgesteld te worden, wat zo vaak gebeurt bij films en boeken die in je herinnering glanzend, maar bij weerzien dof blijken te zijn.
Nu kwam er een aanbieding op mijn pad en voor dat geld durfde ik de teleurstelling wel te wagen. Na ontvangst van de bestelling ging tegelijk met het aanzetten van de strijkbout (in mijn huis geldt 'Strijken = DVDtijd) dvd 1 van seizoen 1 de speler in.
Het was al laat, dat is waar, maar ik kan in alle oprechtheid verklaren dat ik nooit eerder tot 02.30 heb zitten strijken. De GG-afleveringen vielen niet alleen niet tegen, het was nog veel geestiger dan ik me herinnerde en er kwam af en toe zelfs een nieuw aspect aan te pas, een tikkeltje ontroering.
Dit valt natuurlijk niet moeilijk te verklaren: ik heb inmiddels ruim de leeftijd van de geportretteerde Golden Girls en hun belevenissen en gedachten zijn voor een deel nu ook mijn bespiegelingen over het leven.
Dat er aan deze serie door een team buitengewoon getalenteerde schrijvers is gewerkt, is duidelijk en dat ikzelf (volgens mij geen enkel echt mens) in de verste verte niet het vermogen heb om zó wise-crackerig het dagelijks leven te tackelen , doet niets af aan het feit dat het bestaan in elk geval tijdelijk wat lichter wordt door lachen om lotgenoten die, alle kunstmatigheid ten spijt, toch een grote mate van herkenbaarheid hebben.
Wat me vroeger helemaal niet en nu wel stoorde is het vele ingeblikte gelach: ik weet niet of het een 'real life audience' is en zelfs als dat zo is, dan zijn het vast niet allemaal >60 jarige vrouwen, want die zouden wel veel lachen, maar niet zo hárd.
Ik heb nooit begrepen hoe iemand kan strijken en tv-kijken tegelijk. Ik heb het overigens nooit geprobeerd. Ik probeer het strijken te veraangenamen met muziek of heel soms met een luisterboek. De cd's waarop Ramsy Nassr gedichten voorleest (kreeg ik gisteren met Sinterklaas) bleken vandaag ook goed te voldoen.
BeantwoordenVerwijderenTv-kijken en strijken gaat wel goed, maar je moet natuurlijk niet ál te hoge eisen stellen aan de resultaten van beide activiteiten! Een Echte Film ga ik natuurlijk niet al strijkend bekijken. En als textiel er écht mooi glad moet uitzien, dan gaat de radio aan.
VerwijderenIk had dit jaar geen verlanglijstje ergens in te dienen, maar als dat het geval was geweest dan zou de Nassr- box erop hebben gestaan. Klinkt het niet té nadrukkelijk 'mooi'?